GÜZEL VATANIM

ŞEHİT ANASI

Sat, 03 Nov 2007 01:15:00 +0200

Elindeki bardağı düşürdü.Gözleri sadece televizyon ekranındaydı.Kaskatıydı
şimdi.Kulaklarını rahatsız eden bir ses duyuyordu.Bu sesten sonra artık gözleri görmüyordu, bakıyordu ama görmüyordu.Etrafındaki hiçbir şeyin farkında değildi. Bir ses ona diyordu ki …… teröristlerle yapılan çatışmada şehit olmuştur.Bir adım ilerledi ekrana biraz daha yaklaştı duyduklarından emin olmak istiyordu.Ekrandaki ses tekrarladı.Oğlunun ismini tekrar duydu.Bütün vücudu titriyordu. Hayır olamaz o değildir diye bağırmak istiyordu ama sesi çıkmıyordu.Olduğu yere yığıldı.Sonra odada bir hıçkırık sesi duydu.Bu ses ona aitti.Başkasına ait olma ihtimali var mıydı.Bu odada ondan başka soluk alıp veren biri var mıydı.Bir oğlu vardı onun.Hayattaki tek dayanağı bir oğlu.Onu ne kadar zor yetiştirmişti.Onun hem annesi hem babası olmuştu.Bir gün oğlu ona anne ben subay olmak istiyorum demişti.Gurur duymuştu oğluyla.Oğlu hayallerini gerçekleştirmiş subay olmuştu.Daha bir hafta önce karşısında değil miydi oğlu.Ne kadarda heyecanlıydı, onunla konuşurken anne diyordu tayinim Hakkari ye çıktı.Artık orada görev yapacağım.Yüzbaşı oldum anne terfiimle beraber tayin haberimi de getirdim sana.Neden ağlıyorsun anne sevinmedin mi korkma neden subay olmak istedim vatanım için onu korumak için ona uzanan elleri ateş olup yakmak için anne sen benim annemsin ağlamamalısın benimle gurur duymalı dik durmalısın bak sana terfi müjdemle beraber tayin müjdemi de getirdim.Hangi anneye nasip olur aynı anda böyle iki sevindirici haberi almak.Bana kuzum diyorsun anne orada benimle görev yapacak arkadaşlarım onlarda analarının kuzuları değil mi.Gerekirse bu vatan için canımı vereceğim ve sen benim arkamdan isyan gözyaşları dökmeyeceksin senden sadece özleminin gözyaşlarını isterim.İsyanın olursa anne bu beni oraya gönderen vatanıma değil toprağıma göz diken o şerefsizlere olsun anne.Daha bir hafta önce oğlunun sanki öleceğini hissederek sarf ettiği bu sözler şimdi k.. ( devamı )

AĞLAMA MEMLEKETİM

Sat, 03 Nov 2007 01:14:00 +0200

Bir dağda pusu kurmuş
Bir Mehmetçik vurulmuş
Kötü haber tez gelir
Evde feryatlar kopmuş

Lanetler dile gelir
Namertler ipe gelir
Birgün soyu tükenir
Ağlama Memleketim

Kanı beş kuruş etmez
Bizde efe tükenmez
Biri gider bini gelir
Aslan Mehmetçik ölmez

Düğün gelir Şehitlik
Her zaman başı dimdik
Kırılmaz serttir kemik
Ağlama Memleketim

Ölürken bile güler
Gülecekte Şehidim
Yolcu et davullarla
Ağlama Memleketim

Başında bekler melek
Üstünde çelik yelek
Birazcık moral gerek
Ağlama sen Askerim

Ak ve helal süt emmiş
Nanköre tetik çekmiş
Beşini birden delmiş
Leşleri yere sermiş
Korkusuzdur Mehmedim
Ağlama Memleketim..

Ceyhun ALTUNKAŞ

(yazarımıza teşekkürler...)
.. ( devamı )

PKK-ASALA İLİŞKİSİ...RÖPORTAJ

Sat, 03 Nov 2007 01:09:00 +0200

ASALA’nın boyut değiştirerek halen PKK içinde faaliyet gösterdiğini ve ortak çıkar için bu örgütle beraber hareket ettiğini de söyleyen Ercan Çitlioğlu’na Aksiyon’a konuştu.

-Ermeni terör örgütü ASALA’nın hâlâ varlığını sürdüğünü düşünüyor musunuz?

ASALA’nın aynı isimle tekrar sahneye çıkacağını düşünmüyorum. Radikal ve silahlı Ermeni gruplar yeniden sahneye çıkarlarsa bu farklı bir isim altında olacaktır. ASALA’nın 15 Temmuz 1983’te Paris Orly Havalimanı’nda gerçekleştirdiği kanlı saldırı örgütün Batı kamuoyunda mahkûm olmasına sebep oldu. O zamana kadar örgüt sadece Türkleri hedef alan eylemlere imza atıyordu. Dolayısıyla Batı kamuoyunda örgüte karşı bir nefret olmadığı gibi bilakis 1915’te yaşananların intikamını aldıkları gibi pozitif bir bakış da vardı. Orly Havalimanı’nda 2’si Türk, 4’ü Fransız, 1’i Amerikalı, 1’i de İsveçli olmak üzere 8 kişi ölünce bu olay hemen katliam statüsüne girdi. Çünkü ölenler arasında örgüte ciddi destek veren Fransız vatandaşları da vardı. Bu olayla batıda duyulan sempati sona erdi ve örgütün arkasındaki güçler tek tek çekilmeye başladı. Bu yüzden Ermenilerin aynı isimle eylemlere imza atacaklarını düşünmüyorum.

-Soykırımını bahane ederek ASALA terörü yeniden hortlar mı?

1915 olaylarını gerekçe göstererek Ermenilerin yeni bir terör dalgası başlatacağını sanmıyorum; çünkü ellerinde PKK gibi önemli bir müttefik var. PKK’nın bugün seslendirdiği teoriler ve istekler karşılık bulursa bu bir anlamda örgütün de zaferi olacaktır. PKK kendisine sürekli olarak Filistin’deki intifadayı örnek aldığını söylüyor. Örgütün son dönemde başlattığı ve sivil itaatsizlik olarak değerlendirilen eylemlerin hepsi, geçmişte Filistin’de uygulanan eylemle.. ( devamı )

ASKER MEKTUBU

Sat, 03 Nov 2007 01:03:00 +0200

Çok sevgili anacığım, isterdim ki sana bu mektubu ellerimle yazayım, ama ne yazık ki ellerim dağda kaldı, yüreğim yanımda. Yürekten sevgi ve özlemlerimi katarak yazdırıyorum mektubumu arkadaşıma. Onun da bacakları kalmış bir başka dağda. O koca taşlar bizim kolumuzu bacağımızı ne yapacak anne? Neden alıyor da bırakmıyor bir daha? Neyse ki yüreğim ve dilim halen yaşamakta. Belki son olacak bu mektup, belki ölene kadar kalacağım senin yanında. Hani demiştin ya davullarla uğurlarken “Sakın oğlum sakın ha, onlar senin kardeşin mecbur kalmadıktan sonra kurşun sıkma.” Bir gün karşılaştık onlarla. Barut kokusu genzimizi yakıyordu, kurşun sesinden dağlar çınlıyordu. Çok yakınımızdaydılar, çok yakınımızda. Bir an kafamı çıkardım siperden aynı anda o da. Gözlerimiz birleşti. Kim bilir kaç çocuğu vardı yolunu bekleyen, belki anası gözü yaşlı. Söylediklerin geldi aklıma, tetiği çekemedim anne. Sözünü dinledim. Ama o elindeki bombanın pimini çekip fırlatıverdi gözlerimin içine baka baka. Dünya mıydı başıma yıkılan, bomba mıydı anlayamadım. Üzülme sakın, hiç acı duymadım. Bütün vücudum uyuşmuştu sanki. Sanki uçuyordum bulutlarda.

Ben sözünü dinledim anne, kardeşimi vurmadım. Onun annesi tembih etmedi mi oğluna? Aynı vatanın evladıyız, kardeş sayılırsınız yapmayın bu kalleşliği demedi mi acaba? Ülkemizin her karış toprağı hepimizindir, sahip çıkmak yerine bölüşmek de ne oluyormuş demedi mi hiç? Doğu, batı fark etmiyor bütün Türk gençleri askerlik görevini yapacaklar. Karşınıza akrabalarından birisi çıksa nasıl vuracaksın onu diye sormadı mı dersin? Yaptığınız vatana ihanettir dememiş midir ona?
Her zaman söylemiştin “bu vatan size emanettir, kanınızın son damlasına kadar onu koruyacaksınız yoksa hakkımı helal etmem” diye? Onların annesi helal edecek mi haklarını? Evet, biliyorum ki sen Cumhuriyet çocuğusun anne, aynı bizim gibi. Bağlısın tüm muka.. ( devamı )

Anne Beni Yetiştirdi Bu Vatan'a Yolladı

Sat, 03 Nov 2007 12:58:00 +0200

''Yüreğim ellerimde kan-revan
Mahkûm duygularım isyanda''

Bu günlerde dilimde yine o eski marş... ''Alay Marşı'' ve pusatlanmışım;
kalleş pusların orta yerinde...

Gözümü kırpmıyorum, kancık pusuya... Ve yine o marş:

''Annem beni yetiştirdi.
Bu Vatan''a yolladı.
Al Sancağı teslim etti.
Allah''a ısmarladı.

Boş oturma çalış dedi.
Hizmet eyle Vatan''a.
Süttüm sana helâl olmaz.
Saldırmazsan Düşmana.''

***

Annem beni dün Allah''a ısmarlarken, şayet düşmana saldırmazsam süttüm sana helâl olmaz dedi.
O süt ki, intizarına karşı gelirdi, annemin... Vesselam kutsaldır Anamın süttü.
Çok şükür ki, helâlığını aldım, elleri kekik kokan ve kınalı Anamın, yetim bıraktım kızım ve oğlumu ama ;
ne mutlu ki, Türkiye’m için şehit düştüm.
Onlar artık şehit annesi ve şehit babası; eşim, şehit eşi ; oğlum ve kızım ise şehit çocuğu;
Ben, tarsus''un emirler köyünden Uzman Ahmet; Güngör''lerin Ahmet derler,
bizim köyler de askere saygı hiç bitmez, köylümüz beni her gördüğünde komutanım der...
Günlerden pazardı , bir baykuşun çığlığı ile köyüme vardı kara haber .
Annem ve babam, eşim ve çocuklarım feryat ve figana kapıldılar.
Köyüm ''emirler'' bağrına basmak için, ayın 17 ''sini beklemeye koyuldu.
Haberimi yaptı memleketimin gazeteleri ve resimlerini bastı anamın ve babamın...
ve yetimlerimin.
Son Söz: Ben, Uzman Ahmet, bir daha dünya''ya gelsem; Şehit olurdum bu cennet vatan için...
Çünkü; Annem beni yetiştirdi/ Bu VATAN’A yolladı/ AL SANCAĞI teslim etti /ALLAH’A ısmarladı.

Mekânın cennet biliyoruz.Komutan Ahmet, bizler içinde şefaatçi ol, peygamber efendimizle...

Sana söz: .. ( devamı )

CEPHE GERİSİNDE

Sat, 03 Nov 2007 00:55:00 +0200

Hüzün ve gözyaşı çökmüştü .
Ağlıyordu hışkırıyor bir türlü susmuyordu.
Önce kimse anlam veremedi.
Kimse bilemedi kimse öğrenemedi derdini.
Ne olmuşsa bir anda olmuştu
O neşe dolu insan gitmiş
Sanki herşey birden değişmişti
Neydi bu adamın derdi?
O değil miydi?
Herkesin derdiyle dertlenen
O değil miydi ? Daima yüzü gülen
O değil miydi ? Herkese teselli veren
Kimdi o gelen ve ne söylemişti ?
Hey gidi Hacıoğlu Bayram hey!
Seni kimse üzemezdi
Ama bu uğursuz adam
kulağına eğilip te ne söylemişse
Dağ gibi adamı devirmişti.
Düştü bayıldı Hacıoğlu yığıldı kaldı
Ama ne ayıldı ne de bir daha ayağa kalktı

Kaldırdılar acil servise ama heyhat
Gitti Hacıoğlu çoktan oldu emvat!
Kahveye gelen adamı yaka paça tuttular
Hepside bir ağızdan aynı soruyu sordular
Dedi ki adamcağız ona haber getirdim
Bilsem böyle olacak ne gelir ne söylerdim
Herkeste meraklandı neydi bu haber böyle
Hele dur soluklan anlat oturda şöyle
Anlatmaya başladı herkes kulak kesildi
Herkes elleriyle gözyaşlarını sildi.
Meğerse bu adam vazifeli astsubaymış
Hacıoğlunun arkadaşı şehadete kanmış

Herkes meselenin aslını astarını öğrenince
Hem giden şehide hemde arkadaşlarına
bir kat daha üzülmüştü ...

Haberci şöyle seslendi...Üzülmeyin !
Dimdik ayakta durun! Giden iki şehitte
bu vatanın evladı .Bazen insan cephede içer şehadet

şerbetini bazende cephe gerisinde...

Not:Bu memleket böyle kahraman evlatları oldukça daima ayakta kalacaktır...

(Adını bilmiom yazarımızın ama Yazarımıza çok teşekkürler.)
.. ( devamı )

VATAN BORCU NAMUS BORCU

Sat, 03 Nov 2007 00:45:00 +0200

Vatan borcunu
Laikiyle yapanı.
Yürekten ,Kutluyorum.

Sahte raporla
Bu Kutsal görevden kaçana.
Yazılkar olsun
Haramzade, diyorum.

Ulus için
Ayyıldızlı Bayrak için
Laik Cumhuriyet için

Canını feda eden
Kahraman evlatlarımızı
Rahmetle, saygı ile minnetle
Anıyorum.

Tüm Ulusuma
Baş sağlığı diliyorum.

Allahıma
Mehmetçiğimi koruma
Dileğinde ,bulunuyorum.

Tüm Ulusum İnsanına
Saygı, sevgi, selam ve derin
Muhabbetlerimi
Arz ediyorum.

Ne Mutlu Türküm
Diyorum.

Vatanımı.
Ayyıldızlı Bayrağımı
Laik Cumhuriyetimi
Canımdan çok ,seviyorum.

Yüce ATATÜRK ve Değerli
Silah Arkadaşlarını
Tüm Şehitlerimizi
Vefat eden
Tüm Gazilerimizi
Rahmetle Minnetle Anarken

Hayatta olanlara
En derin saygı ve sevgilerimi
Arz eder.

Benden büyük, küçük demeden
Vatan için, Bayrak için
Laik Cumhuriyet için
Çarpışıp ,
Gazi oldukları için
Ellerinden ,öpüyorum.

Şehit Ailelerimizin
Acılarını yürekten paylaşıyor
Türk Ulusumun
Başı sağ olsun diyorum.

Yazımı ,lütfedip okuyanlarıda
Hürmetle, muhabbetle
Selamlıyorum.
İyiki ,Varsınız diyorum

(şairimizin eline sağlık.)

Ali Cemal AĞIRMAN
.. ( devamı )

DAVET

Sat, 03 Nov 2007 00:37:00 +0200

Dörtnala gelip Uzak Asya'dan
Akdenize bir kısrak başı gibi uzanan
Bu memleket bizim!

Bilekler kan içinde, dişler kenetli
Ayaklar çıplak
Ve ipek bir halıya benzeyen toprak
Bu cehennem, bu cennet bizim!

Kapansın el kapıları bir daha açılmasın
Yok edin insanın insana kulluğunu
Bu davet bizim!

Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
Ve bir orman gibi kardeşçesine
Bu hasret bizim!
.. ( devamı )

Ben Bir Şehit Oğluyum

Sun, 21 Oct 2007 15:52:01 +0300

Bir hainin kurşunu aldı babamı benden,
Uyuyormuşum o gittiğinde sıcak yatağımda,
bütün uyuyanlar gibi sessizce…

Yüzünde garip bir mutluluk varmış,
anamla vedalaşırken…
Sanki düğüne gidiyor gibiydi dedi anam…
Öp demiş çocuklarımı uyandıklarında,
ben kıyamadım uyandırmaya hanım,
sen öp…

Anam öptü mü o gün beni bilmem ama,
ben baban şehit olmuş dediklerinde,
babamı son kez gören o anamın gözlerini,
belki de yüzlerce kez öptüm…

Yağmura hasret çorak toprak gibiyim şimdi…
Hasretim bitmek bilmiyor…
El sürdüğü yerlere ellerimi sürüyor,
Kokusu kalmıştır diyerek belki,
eşyaları kokluyorum…
Örtülerin altında ağlıyorum anamdan habersiz geceleri,
“Allah’ım, beni babama kavuştur” diyorum
“Babama kavuştur, ama onun gibi…”

Biliyorum herkese nasip olmaz şehitlik.
Mutluyum o yüzden,
Ama söz dinlemiyor yüreğim,
Özlüyor, onu , çok özlüyorum….

Ben bir şehit oğluyum,
Bu vatan , bu bayrak, bu toprak için
Şehit oldu benim canım babam…
Mertçe, yiğitçe, erkekçe…
Ben uyurken, BİRİLERİ UYURKEN huzur içinde, sessizce…

Gün gelsin Allah’ım artık,
Şehit oğlu şehit desinler artık bana da,
Vatan için, namus için, bayrak için öleyim
Vatan sağolsun desin anam, vatan sağolsun
Toprak sarsın beni, ben babamı sarayım…

.. ( devamı )

UNUTMAYIN HER ZAMAN ÇARE SİZSİNİZ....

Sun, 21 Oct 2007 14:35:00 +0300

Hayatı ‘’çaresizliklerle’’ dolu bir adamın öyküsüdür!

• 7 yaşındayken babasını kaybetti ve yetim kaldı. Yalnız ve içine kapanık biri olarak yaşamaya , oradan oraya sürüklenmeye başladı.

• 8 yaşında okuldan alındı ve köyde yaşadı. Zamanını tarlalarda kargaları kovalamakla geçirdi.

• 10 yaşında yüzü kanlar içinde kalacak şekilde, yeni okulundaki hocasından dayak yedi. Ailesi onu okuldan aldı. Sinirden ve korkudan üç gün evinden çıkamadı.

• 17 yaşında hayalindeki okulun istediği bölümü için gerekli not ortalamasını tutturamadı.

• 24 yaşında tutuklandı,günlerce sorguya çekildi ve 2 ay tek başına bir hücrede hapis yattı.

• 25 yaşında sürgüne gönderildi.

• 27 yaşında kendisinden bir yaş büyük meslektaşı kendisinin de üyesi bulunduğu derneğin çalışmaları ile kahraman ilan edilirken,kendisi hiç önemsenmiyordu. Doğduğu şehrin merkezinde rakibi törenlerle karşılanırken, o kalabalık arasında yalnız başına olanları izliyordu.

• 30 yaşında amiri,onu kendisinden uzaklaştırmak için başka göreve atanmasını sağladı. Yeni görevinde fiilen işsiz bırakıldı. Aylarca boş kaldı.

• 37 yaşında böbrek hastalığından Viyana’da 2 ay hasta ve yalnız halde yattı.

• 37 yaşında komutan olarak yeni atandığı ordu,dağıtıldı.

• 38 yaşında Savunma Bakanı tarafından görevinden atıldı.

• 38 yaşında bir toplantıda giyebileceği bir tek sivil elbisesi bile yoktu ve başkasından bir redingot ödünç aldı. Ayrıca cebinde sadece 80 lirası vardı.

• 38 yaşında kendisi için tutuklama kararı çıkarıldı.

• 38 yaşında en yakın beş arkadaşından üçü, onun Kongre temsil heyetine üye olmaması için oy kullandı.

• 39 yaşında idam cezasına çarptırıldı.

Sonra ne mi oldu?

42 yaşında Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı oldu.

Okuduğunuz öykü Ulu Önder Mustafa .. ( devamı )