CEPHE GERÄ°SÄ°NDE
Ağlıyordu hışkırıyor bir türlü susmuyordu.
Önce kimse anlam veremedi.
Kimse bilemedi kimse öğrenemedi derdini.
Ne olmuÅŸsa bir anda olmuÅŸtu
O neÅŸe dolu insan gitmiÅŸ
Sanki herÅŸey birden deÄŸiÅŸmiÅŸti
Neydi bu adamın derdi?
O deÄŸil miydi?
Herkesin derdiyle dertlenen
O değil miydi ? Daima yüzü gülen
O deÄŸil miydi ? Herkese teselli veren
Kimdi o gelen ve ne söylemişti ?
Hey gidi Hacıoğlu Bayram hey!
Seni kimse üzemezdi
Ama bu uÄŸursuz adam
kulağına eğilip te ne söylemişse
Dağ gibi adamı devirmişti.
Düştü bayıldı Hacıoğlu yığıldı kaldı
Ama ne ayıldı ne de bir daha ayağa kalktı
Kaldırdılar acil servise ama heyhat
Gitti Hacıoğlu çoktan oldu emvat!
Kahveye gelen adamı yaka paça tuttular
Hepside bir ağızdan aynı soruyu sordular
Dedi ki adamcağız ona haber getirdim
Bilsem böyle olacak ne gelir ne söylerdim
Herkeste meraklandı neydi bu haber böyle
Hele dur soluklan anlat oturda şöyle
Anlatmaya başladı herkes kulak kesildi
Herkes elleriyle gözyaşlarını sildi.
Meğerse bu adam vazifeli astsubaymış
Hacıoğlunun arkadaşı şehadete kanmış
Herkes meselenin aslını astarını öğrenince
Hem giden şehide hemde arkadaşlarına
bir kat daha üzülmüştü ...
Haberci şöyle seslendi...Üzülmeyin !
Dimdik ayakta durun! Giden iki ÅŸehitte
bu vatanın evladı .Bazen insan cephede içer şehadet
ÅŸerbetini bazende cephe gerisinde...
Not:Bu memleket böyle kahraman evlatları oldukça daima ayakta kalacaktır...
(Adını bilmiom yazarımızın ama Yazarımıza çok teşekkürler.)
0 yorum yazılmıştır